Site Loader

Céline Dion należy do wokalistek z największymi sukcesami w historii. Sprzedała miliony płyt, jest rozpoznawalna na całym świecie, a jej głos od ponad trzech dekad czaruje mieszkańców wszystkich kontynentów. W 1988 roku Kanadyjka w barwach Szwajcarii wystąpiła w 33. Konkursie Piosenki Eurowizji w Dublinie. Zwycięstwo z utworem “Ne partez pas sans moi” otworzyło jej drzwi do międzynarodowej kariery.  

“Za kulisami” to nasza nowa seria, w której przytaczamy najmniej znane fakty, nietuzinkowe historie i nieoficjalne informacje związane z udziałem konkretnych artystów w Konkursie Piosenki Eurowizji lub też z ogólną organizacją eurowizyjnych eventów. Pokażemy rzeczy, których nie ujęły kamery Eurowizji! 

Udział w konkursie zaproponowano bezpośrednio René Angélilowi, menadżerowi i przyszłemu mężowi Céline Dion. Droga nie była jednak bardzo prosta, ale z drugiej strony motywacją były sukcesy innych artystów, takich jak ABBA lub Domenico Modugno, którzy po starcie w Eurowizji osiągnęli globalne sukcesy. By pojechać do Dublina, w pierwszej kolejności artystka musiała zdobyć zaufanie Szwajcarów, którzy zgłosili się do menadżera Kanadyjki. Konkursową piosenkę “Ne partez pas sans moi” skomponował Atilla Şereftuğ, a tekst napisała Nella Martinetti – ten sam duet odpowiadał za utwór “Pas pour moi”, z którym Szwajcarka Daniela Simmons zajęła 2. miejsce na Eurowizji dwa lata wcześniej. W preselekcjach wszystko sprzyjało 20-letniej Céline: wystąpiła jako ostatnia w kolejności. Mimo że zapomniała tekstu, jury ekspertów spośród dziewięciu kandydatów, właśnie ją wybrało reprezentantką Szwajcarii w Dublinie.

Podczas Eurowizji Céline Dion należała do głównych faworytów do zwycięstwa. Wiąże się z tym także ciekawa historia z… Izraela! Reprezentantka tego kraju – Yardena Arazi, udała się do wróżki, która przepowiedziała zwycięstwo dziewiątej w kolejności piosenki: z tym numerem miał wystartować Izrael. Jednak po dyskwalifikacji Cypru, który miał wystąpić jako drugi, kolejność nieznacznie się zmieniła: z numerem 9 wystąpiła… Szwajcaria. Bukmacherzy typowali ją do zajęcia 1. miejsca – Céline Dion wspominała w 2013 roku, że René Angélil postawił na nią dużą kwotę, przez co biorąc udział w konkursie “czuła się jak koń”. W trakcie przygotowań tak wypowiedziała się natomiast o Eurowizji:

“Jeśli wygram, to będzie świetnie, a jeśli nie – to też świetnie. Eurowizja jest fantastyczna, ponieważ jest jak wielka rodzina, każda część, każdy muzyk, wszyscy jesteśmy blisko siebie i przez cały czas, w ciągu dnia, jesteśmy razem. Mówimy do siebie: “powodzenia, powodzenia, wygrasz!”. To piękne uczucie!”

Znalezione obrazy dla zapytania: celine dion at eurovision 1988
Podczas szwajcarskich preselekcji, 6 lutego 1988 (źródło: CelineDionWeb.com)
Znalezione obrazy dla zapytania: celine dion at eurovision 1988
Świętowanie zwycięstwa (źródło: SWI swissinfo.ch)
Znalezione obrazy dla zapytania: celine dion at eurovision 1988
Podczas pobytu w Dublinie (źródło: Prabook)
Obraz może zawierać: 1 osoba, uśmiecha się, stoi i na zewnątrz
W irlandzkiej prasie o poranku po zwycięstwie

Głosowanie jury było dla szwajcarskiej delegacji naprawdę emocjonujące: pomimo objęcia prowadzenia, wkrótce na 1. miejsce wysunął się Brytyjczyk Scott Fitzgerald, który reprezentował swój kraj z piosenką “Go”. Przed głosami ostatniego kraju, którym była Jugosławia, różnica wynosiła tylko 5 punktów straty Szwajcarii do Wielkiej Brytanii. Po zdobyciu 6 punktów przez Szwajcarię napięcie na widowni rosło. Wielka Brytania do samego końca wyczekiwała wysokiej noty, która mogłaby dać jej zwycięstwo w konkursie. Jednak z ust sekretarki jugosławskiego jury padło: “and finally, France!” – Céline Dion jednym punktem pokonała Scotta Fitzgeralda, dając Szwajcarii drugie eurowizyjne zwycięstwo.

O poranku po zwycięstwie Szwajcarzy świętowali sukces przy szampanie w Shelbourne Hotel. Céline powiedziała wtedy, że wygrana nie była dla niej ostatecznie zaskoczeniem:

“‘Wygrasz, wygrasz, jesteś faworytką w gazetach.’ Wiecie, nie jest dla mnie ważne, by być numerem 1 w gazetach. Dla mojej kariery i dla mojego życia ważne było, by być numerem 1 wczoraj, na scenie i przed publiką.”

Po śniadaniu Kanadyjka wyruszyła w drogę do domu. Tłumy fanów powitały Céline Dion na lotnisku, a następnie odbyła się konferencja prasowa z jej udziałem.

Tymczasem z szoku otrząść się próbowali Brytyjczycy. Scott Fitzgerald był zdruzgotany tak efektowną klęską, choć w green roomie po zakończeniu konkursu gratulował Céline, mówiąc, że była “najlepsza i najbardziej profesjonalna”. 2 maja, dwa dni po finale Eurowizji, w programie śniadaniowym “Open Air” odbyła się szeroka dyskusja na temat sytuacji. Otwarto linie telefoniczne, pod które można było dzwonić z komentarzem. Część telewidzów doszukiwała się jugosławiańsko-francuskich uprzedzeń wobec Wielkiej Brytanii oraz oddaniu przez komunistyczną Jugosławię nieobiektywnych głosów w oparciu o neutralność polityczną Szwajcarów. Spekulowano też, że kraje głosujące na końcu zmieniły wyniki, ponieważ wbrew zasadom obejrzały głosy poprzedników. Z drugiej strony zatelefonował też jeden z członków brytyjskiego jury podczas Eurowizji 1983, który stwierdził, że brak głosów nie oznacza celowych i uprzedzonych działań – Wielka Brytania nie przyznała w 1983 roku Luksemburgowi ani jednego punktu, a i tak udało mu się zwyciężyć. Skrytykowano też słowa brytyjskiego komentatora, Terry’ego Wogana, który po zakończeniu głosowania stwierdził, że rzeczywiście szwajcarski występ był najlepszy. Na zadane telewidzom pytanie “Czy podobał się Panu/Pani Konkurs Piosenki Eurowizji?” 9023 głosy (ok. 60%) oddano na “nie”, a 5775 głosów na “tak”. Nikt wówczas nie przypuszczał, jak potoczy się kariera Céline Dion.

Eurowizja otworzyła Céline Dion drzwi do międzynarodowej kariery. Podczas otwarcia konkursu w Lozannie rok później premierę miał singiel “Where does my heart beat now?”, a wokalistka ruszyła w trasę po Europie. “Ne partez pas sans moi” stanowi eurowizyjną legendę – w 2005 roku w jubileuszowym koncercie Congratulations: 50 Years of the Eurovision Song Contest, piosenka zajęła głosami całej Europy 10. miejsce na liście najlepszych eurowizyjnych utworów w historii.

Co sądzicie o eurowizyjnej piosence Celine Dion? Zapraszamy do śledzenia serii “Za kulisami”!

Kamil Polewski

Mam 17 lat, a Eurowizję oglądam od dziecka - pierwszy konkurs, który pamiętam, to 2006 rok i występ Anny Vissi. Fanem stałem się w 2014 roku, a już dwa lata później śledziłem Eurowizję bardzo dogłębnie. Moje ulubione utwory to "1944", "Arcade" i "Quedate conmigo". Na co dzień jestem uczniem klasy społeczno-prawnej I LO w Inowrocławiu, interesuję się polityką, geografią i historią, a także językami obcymi i Skandynawią.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Polub nas na Facebooku!

Śledz nas!