Site Loader

Najbardziej ekscytującą częścią każdego z sześćdziesięciu czterech Konkursów Piosenki Eurowizji niewątpliwie było ogłoszenie wyników głosowania. W całej historii Eurowizji skala punktowania zmieniała się aż 8 razy, a sposób liczenia i odczytywania wyników ulegały zmianom jeszcze częściej. W pigułce przedstawiamy Wam historię głosowania na Eurowizji przed obecnym systemem! Skandale, kontrowersje, “nul points”, maksymalne wyniki i rekordy, nowatorskie głosowanie widzów? Zachęcamy do lektury!

“Za kulisami” to nasza nowa seria, w której przytaczamy najmniej znane fakty, nietuzinkowe historie i nieoficjalne informacje związane z udziałem konkretnych artystów w Konkursie Piosenki Eurowizji lub też z ogólną organizacją eurowizyjnych eventów. Pokażemy rzeczy, których nie ujęły kamery Eurowizji! 

1956

Nie znamy dokładnego systemu, w którym jurorzy oceniali uczestników pierwszego w historii Konkursu Piosenki Eurowizji. Tajna punktacja została spisana wyłącznie na piśmie, a z powodu braku jakichkolwiek zachowanych materiałów nie znamy dokładnych wyników Eurowizji 1956. Wiadomo, że każdy kraj reprezentowało dwoje jurorów. Najprawdopodobniej każdy z nich oceniał wszystkie występy w skali 1-10. Była to też jedyna Eurowizja z możliwością oddawania głosów “na siebie”.

1957-61, 1967-70, 1974

Od drugiej edycji Eurowizji, z przerwą na większość lat 60-tych i początek 70-tych, w każdym kraju powoływane było 10-osobowe jury. Każdy jego członek oddawał swój głos na jednego faworyta. Kraje rozdzielały zatem w dowolny sposób pulę 10 głosów; nigdy żaden kraj nie przyznał jednak ani dziesięciu “jedynek”, ani samej “dziesiątki”. Duńskie jury w 1958 roku przyznało 9 z 10 swoich głosów zwycięskiej francuskiej piosence. Najwyższy wynik w tym systemie głosowania zdobyła w 1967 roku Sandie Shaw – 47 głosów.

Tabela wyników po oddaniu głosów przez Austrię, 1958 (źródło: Wikipedia)

1962

W 1962 roku zdecydowano się na zmianę. Dziesięcioosobowe jury wskazywało swoje “top 3” przyznając faworytom 3 punkty za 1. miejsce, 2 punkty za 2. miejsce i 1 punkt za 3. miejsce. Głosy sumowano i trzem najlepszym piosenkom przyznawano punkty w takiej samej skali 3-2-1. Podczas Konkursu Piosenki Eurowizji w Luksemburgu 26 punktów, w tym pięć “trójek”, zdobyła Isabelle Aubret z Francji. Zwężenie możliwości dowolnego oddawania głosów odbiło się na uczestnikach: po raz pierwszy w historii na tablicy wyników widniało… 0 punktów!“Nul points” spotkało reprezentantów Austrii, Belgii, Hiszpanii i Holandii.

1963

Po niezadowoleniu niewielkimi różnicami pomiędzy państwami oraz zdobyciu 0 punktów przez aż cztery kraje, zdecydowano się rozszerzyć nowy system głosowania. Liczbę członków komisji jurorskich podniesiono do dwudziestu i wskazywali oni swoich faworytów w skali 5, 4, 3, 2 i 1 punkt. Miało to naprawić wady systemu 3-2-1. Niestety, norweska komisja miała problem z podliczeniem głosów, co zmieszało sekretarza, który do Londynu oddał błędne głosy. Po zakończeniu głosowania, kiedy prowadziła Szwajcaria, prowadząca Katie Boyle połączyła się ponownie z Oslo, które oddało już dobrze wyznaczone wyniki, ale zmieniły one zwycięzcę: Eurowizję 1963 wygrała Dania, co potwierdzono po oficjalnym śledztwie EBU. Niesmak pozostał, a inne kraje mimo wszystko były skazane na 0 punktów: w 1963 roku były to Finlandia, Holandia, Norwegia i Szwecja.

Znalezione obrazy dla zapytania: eurovision 1963 voting
Wyniki Eurowizji 1963, po poprawionych głosach Norwegii (źródło: youtube.com/GyntherMeyer)

1964-66

Po kontrowersjach połączono dwa poprzednie systemy: liczba jurorów zmniejszyła się z powrotem do 10 – głosowanie odbyło się w skali 5-3-1. Poza tym, jurorzy mogli głosować też na tylko dwie piosenki, przyznając im 6 i 3 punkty lub też wyłącznie na swojego faworyta, przyznając mu 9 głosów. Ranking krajowy tworzono z sumy głosów i również miał on formę 5-3-1 lub 6-3 lub 9 punktów. Przez trzy lata użytkowania tego systemu żaden kraj nie oddał 9 głosów na inny kraj, ale w 1965 roku Belgia przyznała 6 punktów Wielkiej Brytanii i 3 punkty Włochom. Gwoździem do trumny takiego głosowania był rok 1966. Kraje zaczęły głosować bardzo “blokowo”; Norwegia przyznała 5 głosów Szwecji, 3 Finlandii i 1 Danii; pozostałe kraje skandynawskie głosowały podobnie, a maksymalnymi notami wymieniły się też Hiszpania i Portugalia. Zdecydowanym zwycięzcą z suma 31 punktów został Udo Jürgens z Austrii, ale dość podejrzanie zdobyte przez Szwedów i Norwegów punkty dały im odpowiednio 2. i 3. miejsce. Jak reagowała publika? Śmiechem. Europejskiej Unii Nadawców oraz kolejnym zdobywcom 0 punktów – Monako i Włochom, nie było do śmiechu. Najwyższy wynik w tym systemie głosowania zdobyła w 1964 roku Gigliola Cinquetti – 49 punktów.

1971-73

Niesmaczne głosowanie z 1966 roku wywołało powrót do starego systemu głosowania, który zawiódł w 1969 roku, kiedy cztery kraje zremisowały na pierwszym miejscu z 18 głosami. W 1971 roku zaprezentowano nowy system głosowania: każdy kraj reprezentowało dwóch jurorów – jeden w wieku 16-25 lat i drugi w wieku 25+. Za wyjątkiem swoich państw, oceniali występy konkurentów w skali 1-5. W 1971 roku wydawało się to dobrym rozwiązaniem, kraje w czołówce uczciwie zdobyły wysokie noty i nie były do siebie mocno zbliżone wynikami. Głosami można było jednak manipulować: jurorzy z Luksemburga minimalne “1+1” przyznali prawie wszystkim swoim rywalom… System upadł po roku 1973, kiedy kraje w pierwszej trójce minimalnie różniły się wynikami, a do remisu brakowało niewiele. Zwyciężczyni Eurowizji 1973, Anne-Marie David, zdobyła 129 głosów, czyli aż 80,63% maksymalnej możliwej liczby 160 punktów, co stanowi najwyższy eurowizyjny wynik w historii.

Jurorzy pokazujący tabliczki ze swoimi notami oraz końcowe wyniki Eurowizji, 1971 rok

1975-2015

Na Eurowizji 1974 ponownie wrócono do najstarszego znanego systemu głosowania, a rok później, gdy organizację Eurowizji przejęli Szwedzi, w barwach których w Brighton wygrała ABBA, postanowiono zrewolucjonizować sposób oceniania piosenek. Wprowadzono legendarną już skalę 1-8, 10 i 12 punktów dla dziesięciu najlepiej ocenionych piosenek! Oto, skąd brały się punkty przyznawane na Eurowizji przez 40 lat, dopóki ponownie podczas Eurowizji odbywającej się w Sztokholmie w 2016 roku nie zmieniono systemu głosowania na nieco bardziej skomplikowany, obowiązujący aktualnie.

  • 1975-1997: co najmniej jedenastu, a następnie co najmniej szesnastu jurorów, podzielonych wg parytetu wieku (16-25 lat i >25 lat), płci oraz branży (osoby zajmujące się muzyką i amatorzy), oceniało występy konkurentów w skali 1-10. Kraje z dziesięcioma najwyższymi sumami zdobywały punkty w eurowizyjnej skali 1-8, 10, 12 punktów. W 1997 roku pięć państw wprowadziło głosowanie widzów, w którym zdobywcy dziesięciu najwyższych ilości głosów zdobywali punkty. W latach 1975-79 punkty były odczytywane wg kolejności występów na tablicy wyników, dopiero w 1980 roku zdecydowano się na rosnącą kolejność czytania głosów: od 1 do 12.
  • 1998-2000: tylko telewidzowie oddawali głosy; jeżeli kraj nie miał możliwości organizacji televotingu i Eurowizja wiązała się z za niską oglądalnością lub też na żywo wystąpiły problemy techniczne, punkty przyznawało 8-osobowe jury.
  • 2001-2003: do 2002 roku nadawcy mogli zadecydować między oddaniem głosów w 100% od telewidzów a podzieleniem ich z jurorami w stosunku 50/50; głosowanie jury nadal było możliwe w ww. przypadkach. W 2003 roku tablica wyników po raz pierwszy sortowała kraje wg najwyższych wyników na bieżąco, po każdym przyznanym głosie.
  • 2004-2008: głosy oddawali wyłącznie telewidzowie; w przypadku zarejestrowania w małych krajach zbyt małej liczby głosów (zdarzało się to w Albanii, Andorze, Monako i San Marino) oraz w przypadku problemów technicznych, głosy oddawało jury zapasowe.
  • 2009-2012: po protestach związanych z głosowaniem “sąsiedzkim” lub według rozmieszczenia mniejszości narodowych, EBU zadecydowało o podziale wyników w stosunku 50/50 pomiędzy 5-osobowe komisje jurorskie i telewidzów. Punkty przyznane przez widzów i jurorów dodawano do siebie i tworzono wspólne top 10, remisy rozbijając na korzyść faworytów telewidzów. W ten sposób zmniejszono przewidywalność wyników głosowania.
  • 2013-2015: podczas Eurowizji 2013 wprowadzono poprawki; w każdym kraju nie łączono już tylko top 10 widzów i jurorów, lecz pełne rankingi od pierwszego do ostatniego miejsca; działało to na korzyść np. artystom, którzy znaleźli się w obu głosowaniach ok. 9-10 miejsca – wcześniej łączenie głosów dawało im mniejsze szanse na zdobycie punktów.

Najwyższymi wynikami w tym systemie przyznawania punktów mogą poszczycić się: grupa Brotherhood of Man, która w 1976 roku zdobyła 164 punkty na 204 możliwe, czyli 80,39% maksymalnego możliwego wyniku oraz Alexander Rybak z Norwegii, który Eurowizję 2009 w Moskwie wygrał z sumą 387 punktów. 

Co sądzicie o głosowaniu na Eurowizji? W którym okresie było najbardziej uczciwe? Czy tęsknicie za starym systemem głosowania lub podawania wyników?

Kamil Polewski

Mam 17 lat, a Eurowizję oglądam od dziecka - pierwszy konkurs, który pamiętam, to 2006 rok i występ Anny Vissi. Fanem stałem się w 2014 roku, a już dwa lata później śledziłem Eurowizję bardzo dogłębnie. Moje ulubione utwory to "1944", "Arcade" i "Quedate conmigo". Na co dzień jestem uczniem klasy społeczno-prawnej I LO w Inowrocławiu, interesuję się polityką, geografią i historią, a także językami obcymi i Skandynawią.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *