Od debiutu: Mikropaństwa na Eurowizji!

Konkurs Piosenki Eurowizji jest otwarty na wszystkie kraje – od największych do najmniejszych. Wiele europejskich mikropaństw próbowało swoich sił w największym muzycznym konkursie na świecie. Prześledźmy eurowizyjną historię: Andory, Liechtensteinu, Monako, San Marino i Watykanu.

ANDORA

Andora zadebiutowała na Eurowizji w 2004 roku. Marta Roure z piosenką „Jugarem a estimar-nos” zajęła w półfinale 18. miejsce. Zdobyła 12 punktów – wszystkie od hiszpańskich telewidzów.

Kolejne dwa lata również nie przyniosły sukcesu. Andora dwa razy z rzędu zajęła niskie, 23. Miejsce w półfinale. W 2005 roku Marian van de Wal holenderskiego pochodzenia, wsparta wokalnie przez Anabel Conde (2. miejsce na Eurowizji 1995), uzbierała 27 punktów (w tym 10 od Hiszpanii i 7 od Holandii). Z kolei rok później Jenny zdobyła tylko 8 punktów – wszystkie od Hiszpanii, zajmując ostatnie miejsce i zdobywając najgorszy wynik kraju w historii jego startów.

Rok 2007 przyniósł Andorze odrobinę więcej szczęścia. Zespół Anonymous z piosenką „Salvem el món” zajął w półfinale 12. miejsce z 80 punktami (oczywiście: 12 od Hiszpanii, lecz także 6 od Polski). Do awansu brakowało mu 11 punktów. Jest to najlepszy wynik w historii andorskich startów na Eurowizji.

Po pierwszym „sukcesie” Andora podjęła jeszcze dwie próby wejścia do finału. W 2008 roku televoting nie był łaskawy dla Giseli (16. miejsce z 22 punktami – 12 od Hiszpanii, 1 od Polski). Fani nagrodzili ją też Nagrodą im. Barbary Dex dla Najgorzej Ubranego Artysty. W 2009 roku w barwach Andory wystąpiła Susanne Georgi, która z 8 punktami zajęła 15. miejsce w półfinale.

Andora opuściła Eurowizję w 2010 roku ze względu na trudności w wyborze reprezentanta. W listopadzie 2011 ogłoszono, że nadawca Ràdio i Televisió d’Andorra (RTVA) zamierza opuścić Europejskiej Unii Nadawców ze względu na brak wsparcia finansowego od rządu. RTVA pozostało jednak w EBU, zaznaczając, że szanse powrotu kraju do konkursu są nikłe. Andora pozostaje jedynym krajem, który nigdy nie wystąpił w finale. Razem z Monako i Słowacją, należy do państw, których wszystkie starty w półfinałach kończyły się fiaskiem. Ponadto, obok Francji, Luksemburga, Monako i Włoch, należy do krajów, których wszystkie piosenki eurowizyjne, przynajmniej częściowo, były śpiewane w języku narodowym.

LIECHTENSTEIN

Liechtenstein pierwszą styczność z Eurowizją miał w 1969 roku, kiedy Vetty chciała wystąpić w barwach Liechtensteinu z piosenką „Un beau Matin”. Podobnie – w 1976 roku do Hagi miała pojechać Biggi Bachman z piosenką „Little Cowboy”. Obie panie na Eurowizję nie pojechały ze względu na brak narodowego nadawcy w księstwie. Telewizja 1FLTV wyraziła chęć dołączenia do EBU w 2008 roku, jednak tego nie zrobiła. W listopadzie 2011 pojawiła się informacja, że 1FLTV zostało członkiem EBU, co umożliwiłoby start kraju na Eurowizji w Baku. Kilka dni później jednak, Europejska Unia Nadawców zaprzeczyła członkostwu Liechtensteinu. 4 listopada 2017 roku pojawiła się informacja o planach debiutu kraju na Eurowizji 2019. Do tej pory telewizja 1FLTV nie złożyła wniosku o członkostwo w EBU, zatem debiut Liechtensteinu w Izraelu stoi pod znakiem zapytania.

MONAKO

DEBIUT I PIERWSZE LATA

Monako wzięło udział po raz pierwszy na Eurowizji w Cannes w 1959 roku. Debiut nie był zbyt udany. Jacques Pills – pierwszy mąż Edith Piaf, zajął ostatnie miejsce. W latach 60-tych Monako trzykrotnie stanęło na podium – na 3. miejscu w 1960 i 1964 roku oraz na 2. miejscu w 1962 roku. Zdobywcą dwóch tych wyników był Francois Deguelt. 

PRZEŁOM LAT 60-TYCH I 70-TYCH

Jean Jacques – reprezentant Monako w 1969 roku, jest jednym z najmłodszych uczestników w historii Eurowizji. W chwili występu miał dwanaście lat. Z piosenką „Maman, maman” zajął 6. miejsce.

W 1971 roku do Dublina pojechała Séverine z piosenką „Un banc, un arbre, une rue”. Zajęła ona 1. miejsce z wynikiem 128 punktów na 170 możliwych do zdobycia. Najwyższą notę 10 punktów otrzymała od Szwajcarii, Niemiec, Belgii, Szwecji, Jugosławii i Norwegii. Piosenka została nagrana również w języku włoskim, angielskim i niemieckim. Pomimo istnienia angielskiej wersji, oryginał po francusku znalazł się w pierwszej dziesiątce brytyjskich list przebojów.

KONIEC LAT 70-TYCH I REZYGNACJA

W kolejnych latach Księstwo Monako kontynuowało sukcesy, zajmując trzykrotnie 4. miejsce – w 1974, 1977 i 1978 roku oraz 3. miejsce w 1976 roku. Na 24. Eurowizji w Jerozolimie zajęło jednak odległe 16. miejsce – był to trzeci najgorszy wynik kraju w historii jego startów. Słaby wynik i problemy finansowe doprowadziły do rezygnacji z Eurowizji 1980, a nieobecność przeciągnęła się o aż 23 lata!

WIELKI POWRÓT

Ze względu na dużą ilość miejsc w stawce Eurowizji 2004 związanej z wprowadzeniem półfinału, monakijski nadawca postanowił wrócić do konkursu. Maryon z piosenką „Notre planète” zajęła 19. miejsce w półfinale z 10 punktami (4 od Andory i Cypru, 2 od Albanii).

Na 50. Eurowizję w barwach Monako pojechała Lise Darly z propozycją „Tout De Moi” i z 22 punktami (10 od Andory i Francji, 2 od Mołdawii) zajęła przedostatnie, 24. miejsce w półfinale. Jest to najgorszy wynik, jaki Monako kiedykolwiek uzyskało na Eurowizji.

W Atenach Monako reprezentowała Séverine Ferrer z piosenką „La Coco-Dance” – w języku francuskim i tahitańskim. Zajęła w półfinale 21. miejsce z dorobkiem 14 punktów (8 od Francji, 3 od Andory, 2 od Estonii i 1 od Polski).

Monako zrezygnowało z udziału w Eurowizji w 2007 roku i już nigdy się na niej nie pojawiło ponownie. Jest jedynym mikropaństwem, któremu jednak udało się zwyciężyć.

SAN MARINO

Odrębny artykuł z serii Od debiutu dotyczący San Marino możecie przeczytać tutaj!

San Marino zadebiutowało na Eurowizji w 2008 roku i od tamtej pory wzięło w niej udział dziewięciokrotnie. Tylko raz awansowało do finału. Dokonała tego legenda fanów Eurowizji – Valentina Monetta z piosenką „Maybe”. W finale zajęła 24. miejsce z 14 punktami, co stanowi najlepszy wynik kraju w historii startów. Wcześniej reprezentowała swój kraj w latach 2012 i 2013 (wtedy typowana była nawet do wygranej!), a następnie powróciła w 2017 roku. Do Lizbony pojechały zwyciężczynie preselekcji 1in360 – Jessica i Jeniffer Brening, lecz nie awansowały do finału, plasując się na 17. miejscu z 28 punktami.

WATYKAN

Podobnie jak w sytuacji Egiptu, czy Libii, Watykan ma możliwość debiutu w Konkursie Piosenki Eurowizji, choć tego nie robi. Radio Vaticana jest członkiem Europejskiej Unii Nadawców od jej powstania w lutym 1950 roku. Dzięki temu teoretycznie ma możliwość startu, lecz w praktyce raczej nie dojdzie on do skutku. RV nie jest rozległym nadawcą o szerokich, międzynarodowych horyzontach. Wątpliwe jest też to, kto mógłby reprezentować kraj papieża.

Komentarze z Facebooka

Przejdź do paska narzędzi